กว่าจะมีวันนี้ แฉชีวิต! น้องเบียร์ พริตตี้เงินล้าน ทำงานโรงงาน เคยได้ค่าตัววันละ 50 บาท

13240143_1402121546761478_4923459688278449852_n

 

แฉหมดชีวิต! น้องเบียร์ สาวมุกดาหาร สู่อาชีพพริตตี้เงินล้าน ทำงานโรงงานหนีเข้ากรุงฯมีเงินติดตัว 2,000

image1

สวัสดีค่ะ ชื่อเบียร์ จุฑาทิพย์ พุทธเสน  เบียร์เป็นเด็กบ้านนอก เกิดที่จังหวัดมุกดาหาร มีพ่อแม่เป็นชาวไร่ชาวนา ฐานะทางบ้านตอนเด็กเรียกได้ว่ายากจนเลย เป็นพี่สาวคนโต และมีน้องชายอีก 1 คน ซึ่งอายุห่างกัน 10 ปี ตอนอายุ 4-5 ขวบ เบียร์ก็ได้ตามพ่อกับแม่มากรุงเทพฯ เพราะพ่อแม่บอกว่า รายได้ในการอยู่ที่ต่างจังหวัด มันมีน้อย และอีกอย่างอยากจะมาหาเงินที่กรุงเทพฯ เพื่อไปสร้างบ้านที่บ้านนอก คนจะได้เลิกดูถูกครอบครัวเราเสียที พ่อกับแม่ก็มาทำงานโรงงาน แล้วก็ส่งเสียเบียร์เรียน แต่ด้วยความที่เบียร์ชอบทำงานตั้งแต่เด็ก และเห็นแม่ทำงานเหนื่อยมากๆ กว่าจะได้เงินมาแต่ละบาท ตอนนั้นแม่กำลังท้องน้องชาย เบียร์ก็เป็นห่วง ไม่อยากให้แม่ทำงานเหนื่อย ก็เลยต้องช่วยครอบครัวหาเงินอีกแรงนึง ถึงมันจะไม่มาก แต่มันก็สามารถเอามาใช้ในยามที่ไม่มีได้ อาชีพแรกที่ทำตอน อยู่ ป.4 คือ อาชีพแม่ค้า เบียร์เอาผลไม้ไปขายที่โรงเรียน ถุงละ 3 บาท โดยมีแม่ช่วยทำน้ำจิ้ม ตอนแรกคิดว่าจะขายไม่ได้ แต่ก็ผิดคาด เอาไป 30 ถุงก็หมด 50 ถุงก็หมด คือขายดีมากๆ จนคุณครูประจำชั้นเรียกไปพบ แล้วก็ถามว่า พ่อแม่ทำงานอะไร? ทำไมถึงเอาผลไม้มาขายที่โรงเรียน จริงๆเค้าห้ามเอามาขายนะ เพราะเหมือนไปแย่งโรงอาหารเค้าขาย เบียร์ก็ร้องไห้เลย แล้วก็บอกว่า “อาชีพสุจริต ทำไมไม่สนับสนุนนักเรียนเลย” แต่อีกใจนึงก็เข้าใจ แต่กำไรที่ได้จากการขายผลไม้ มันก็ได้ใช้เป็นประโยชน์แล้ว คือเอาไปจ่ายค่าแท็กซี่พาแม่ไปหาหมอ เนื่องจากแม่ปวดท้องจะคลอด ตอนนั้นเราทำได้แค่นั้นจริงๆค่ะ อาชีพที่ 2 คือสาวโรงงาน ปิดเทอมตอน ป.6 ขอแม่ไปทำงานที่โรงงานด้วย ได้ค่าแรงวันละ 100 บาท เจ้าของโรงงานเห็นก็เอ็นดู อยากให้ทำงานดีกว่านี้ ประจวบเหมาะน้องสาวของเจ้าของโรงงานกำลังขาดพี่เลี้ยงเด็กพอดี เบียร์เลยได้ไปทำ 555

image2

พอถึง ม.1 พ่อกับแม่มีปัญหาเรื่องเงินมากๆ ก็เลยต้องส่งเบียร์ไปเรียนที่บ้านนอกเหมือนเดิม กลับบ้านมาคราวนี้ก็มีแต่คนดูถูก เพราะไปทำงานอยู่กรุงเทพฯ เงินก็ไม่มีเก็บ บ้านก็ยังสร้างไม่เสร็จ จนเบียร์ทนไม่ไหวกับคำดูถูกของคน ตอนนั้นคิดแค่อย่างเดียว ต้องมาทำงานหาเงินที่กรุงเทพฯ ต้องเป็นหัวหน้าครอบครัวให้ได้ พ่อแม่และน้องต้องสบาย พอจบ ม.3 เบียร์ก็บอกแม่ว่า “อยากไปเรียนและทำงานที่กรุงเทพฯ ช่วงแรกจะไปขออาศัยน้าอยู่ก่อน” ตอนแรกแม่จะไม่ให้ไปเพราะเป็นห่วง แต่เบียร์เป็นคนดื้อไง จะไปต้องไปให้ได้ สรุปแม่ให้ไป และให้เงินติดตัวมาอีก 2,000 บาท ร้องไห้เลย แม่ไปหาเงินมาจากไหน? บ่นแต่ให้ และตั้งแต่เกิดไม่เคยจับเงินเยอะขนาดนี้ เบียร์ก็เลยพูดกับแม่ว่า “ไม่ต้องห่วงนะ หนูจะทำให้เงิน 2,000 บาท นี้กลายเป็นหลักล้านให้ได้ หนูจะตั้งใจทำงาน ตั้งใจเรียน จะเอาใบปริญญามาให้แม่ให้ได้”

image6

image8

image5 (1)

13227898_1626465031011429_1103990161_n

และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของคำว่า “ชีวิต” จริงๆ มาอยู่กรุงเทพฯ กับน้า ตั้งแต่อายุ 15 ปี เดินหางานทำทั้งวัน จนได้งานเป็นเด็กเสริฟร้านอาหาร ได้ค่าแรงวันละ 50 บาท ทิปต่างหาก ทำได้ 2 เดือนก็ต้องเปลี่ยนงาน เพราะเงินที่ได้มันไม่พอกับค่าใช้จ่ายและค่าเทอมที่จะเรียน ก็เปลี่ยนมาเป็นพนักงานต้อนรับอีกร้านนึง นี่คือจุดเปลี่ยนอีกขั้น ทำให้เบียร์ได้เจอโมเดลลิ่ง หลังจากนั้นเบียร์ก็ได้ทำงานพริตตี้ เอ็มซี ตั้งแต่อายุ 16 ระหว่างที่เบียร์ทำงานพริตตี้ เบียร์ก็ต้องประหยัดที่สุด ไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ไม่เคยได้เที่ยวเหมือนคนทั่วไป พูดง่ายๆคือ ไม่มีชีวิตวัยรุ่นเลย ทำแต่งาน เก็บเงิน และเรียนหนังสือ จนกระทั่งสามารถเก็บเงินสร้างบ้านให้แม่ที่บ้านนอกได้ 1 หลัง และก็ซื้อรถยนต์ให้แม่อีก 1 คัน ไว้ทำมาหากิน แล้วก็มีเงินส่งไปเป็นเงินเดือนให้แม่ได้ ที่สำคัญยังสามารถซื้อรถยนต์ให้ตัวเองได้อีก 1 คัน นี่คือผลตอบแทนของคนกตัญญูค่ะ เบียร์เชื่อในตรงนี้มากๆ ชีวิตเบียร์ถึงดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะความกตัญญูต่อพระในบ้าน

image7 image9 image10

image4

พออายุ 20 ปี เบียร์ก็เริ่มไปประกวดตามเวทีต่างๆ แต่ก็ไม่เคยเข้ารอบลึกๆหรอก หรือเบียร์อาจจะไม่เหมาะกับเวทีการประกวดที่มันเรียบร้อย เลยเปลี่ยนแนวไปประกวดเวทีที่เซ็กซี่ดูบ้าง นั่นก็คือ “FHM Girls next door ปี 2008” ตกใจสิค่ะ! ดันเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย หลังจากนั้นชีวิตก็เปลี่ยนไปมาก ได้เป็นนางแบบได้ถ่ายแบบ เดินแบบ ได้เล่นละคร ได้เล่นซิทคอมหลายเรื่อง ทั้งงานโฆษณา งานเอ็มวี งานพรีเซนเตอร์หลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง จนเบียร์เริ่มเป็นที่รู้จักหรือมีคนจำได้บ้างตอนออกไปข้างนอก

image12

ชีวิตเปลี่ยน ทำงานหนักกว่าเดิม แต่การเรียนเบียร์ก็ไม่เคยทิ้ง เบียร์อาจจะไม่ได้เป็นคนเรียนเก่ง แต่เน้นขยันค่ะ และให้ความสำคัญกับการเรียนมาก จนเรียนจบปริญญาตรี ที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย คณะนิเทศศาสตร์ สาขาการประชาสัมพันธ์ ในอายุ 22 ปี หลังจากนั้นก็ทุ่มเทให้งานอย่างเต็มที่ ความฝันหลายๆอย่างเริ่มเป็นความจริง ตอนนี้กลับบ้านนอกไป ก็สามารถยืดอกได้แล้วค่ะ จากคำดูถูกสารพัด มันกลายเป็นแรงผลักดันให้เบียร์มีทุกวันนี้ได้จริงๆนะคะ ต้องขอขอบคุณทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องค่ะ

image11

แต่นิสัยเบียร์เป็นคนไม่ชอบอยู่นิ่ง คิดตลอดว่า เราคงจะทำงานในวงการนางแบบได้อีกไม่นานหรอก ต้องหาธุรกิจส่วนตัวทำ ในเมื่อพอมีเงินเก็บอยู่บ้างแล้ว สิ่งที่อยากทำ แน่นอนก็ต้องเกี่ยวกับความสวยความงาม เพราะเราใช้หน้าตาในการทำมาหากิน บวกกับมีแต่คนถามว่าใช้อะไรหน้าใสจัง ก็เลยตัดสินใจเป็นแม่ค้าขายครีม  ช่วงแรกหาครีมจากคนอื่นมาขาย จนกระทั่งขายดี ก็เลยอยากมีเป็นแบรนด์ของตัวเอง ก็ศึกษาอยู่สักพักเพราะมันไม่ง่ายเลย หาทั้งโรงงานผลิตที่มีมาตรฐาน ทั้งบรรจุภัณฑ์ กราฟฟิคดีๆ และอื่นๆอีกมากมาย จนทุกอย่างลงตัว

image15

เบียร์เริ่มมีแบรนด์เป็นของตัวเอง ในปี พ.ศ. 2555 ชื่อว่าแบรนด์ “มาเจสติก ควีน” ลองผิดลองถูกมาเยอะ แต่ครีมที่เบียร์ขาย จะเน้นขาวใส และผิวบอบบางแพ้ง่ายสามารถใช้ได้ ก่อนขายก็จะทดลองกับหน้าตัวเองก่อน เพราะหน้าเบียร์เป็นผิวที่แพ้ง่ายมากๆ ถ้าผ่านหน้าเบียร์ไปได้ ก็ไม่ต้องกลัวเลยค่ะ ขายได้ 2 เดือนลูกค้าประจำเยอะมาก มันใช้แล้วเห็นผลจริงๆ ลูกค้าก็เลยบอกต่อกันไปเรื่อยๆ ขายมาได้ 1 ปีก็สามารถซื้อรถคันใหม่ได้ 1 คัน พอเข้าปีที่ 2 ก็มีเงินซื้อบ้านได้อีก 1 หลังที่กรุงเทพฯ และตอนนี้ก็มีผลิตภัณฑ์อาหารเสริมลดน้ำหนักเพิ่มมาอีก 1 ตัว ชื่อว่า “ซีรี่ ไคโต” คือทุกอย่างกว่าจะได้มาไม่ใช่ง่ายๆเลยนะ เบียร์ต้องขยันโพส ขยันขาย ขยันทำรีวิว ตอบลูกค้าและตัวแทนในทุกๆวัน ไหนจะมีปัญหาต่างๆเข้ามาอีก แต่ก็ไม่เคยท้อนะ

image18

13250410_244726609226285_1708355439_n

จนมาถึงปี 2559 เบียร์ได้รับรางวัล “CEO Thailand Awards 2016” ซึ่งเป็นรางวัลแรกเลย โคตรภูมิใจ ไม่คิดไม่ฝันว่าเราจะมาถึงจุดนี้ได้ จากเด็กบ้านนอกคนนึง เริ่มต้นจากเงินเพียง 2,000 บาทที่แม่ให้ ในที่สุดทุกวันนี้ก็ได้จับเงินล้านแล้ว ชีวิตมีเกือบครบทุกอย่างแล้ว พ่อแม่และน้องสบายแล้ว อยากกินอะไรได้กิน อยากซื้ออะไรก็ซื้อได้เลยแต่เบียร์ก็ไม่เคยเหลิงกับสิ่งที่ได้มานะ เพราะกว่าจะได้เงินมาแต่ละบาท เหนื่อยสุดๆ เบียร์จึงรู้คุณค่าของเงินมาก แต่สิ่งนึงที่เบียร์รู้เสมอว่า ที่มีได้ทุกวันนี้ เพราะอะไร? เพราะเบียร์รู้จักคำว่า “ให้” โดยเฉพาะให้ทุกอย่างกับพ่อแม่ ความกตัญญูทำให้เบียร์มีทุกวันนี้ และเบียร์ก็จะทำมันต่อไป จนไม่มีแรงทำค่ะ

image17

เบียร์อยากฝากบอกคนที่กำลังท้อว่า “ท้อได้ แต่อย่าถอย เกิดอะไรขึ้นมากับชีวิตอย่าคิดสั้นเด็ดขาด คิดถึงคนข้างหลังเอาไว้ให้มากๆ โดยเฉพาะพ่อแม่ เพราะกว่าท่านจะเลี้ยงเรามาจนเติบโต ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ และชีวิตต้องสะกดคำว่า “สู้” เอาไว้ให้ขึ้นใจ ล้มต้องรีบลุก อย่าล้มนาน เพราะเวลาไม่เคยย้อนกลับไป มีแต่เดินหน้า เป็นกำลังใจให้คนสู้ชีวิตค่ะ ^^

image16 (1)

13295244_247561258942820_1035607039_n

 

FB: Beer Juthatip

Line : @majesticqueen

13282259_244726605892952_828672554_n

loading...

ข่าวฮอตน่าสนใจ