สาวอ้วนดำ ชีวิตสิ้นหวังเรียนไม่จบ ไม่มีตังค์จ่ายค่าเทอม! เร่ร่อนหางาน ไม่อายแม้โดนดูถูก จนปัจจุบันกลายเป็นสาวมั่นที่ใครเห็นต้องตะลึง!!

สาวอ้วนดำ ชีวิตสิ้นหวัง เรียนไม่จบ ไม่มีตังค์จ่ายค่าเทอม! เร่ร่อนหางาน ไม่อายแม้โดนดูถูก จนปัจจุบันกลายเป็นสาวมั่นที่ใครเห็นต้องตะลึง!!

เห็นช่วงนี้เพื่อนๆ หลายคน ใกล้รับปริญญากันบ้างแล้ว ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง เพราะสามารถทำตามความฝันของตัวเองให้เป็นจริงได้ แถมยังทำให้ครอบครัวปลื้มปริ่ม ยืนยิ้มถ่ายรูปคู่กับลูกๆ หลานๆ ในชุดครุย ที่บรรดาบัณฑิตทั้งหลาย ต่างอุส่าห์ตรากตรำร่ำเรียนกันมาอย่างหนัก 4 – 5 ปี แต่ในความสำเร็จของหลายๆ คน ก็ยังมีอีกหลายคนมากเช่นเดียวกัน ที่พวกเขาไม่มีโอกาสได้ยืนอยู่จุดนี้ วันนี้เป็นโอกาสดีมากๆ ที่เราอยากจะมาแชร์เรื่องราวของ “สาวอ้วนดำ” (ฉายาที่โดนแซวมาตั้งแต่เด็กๆ) คนหนึ่ง ที่ใช้ชีวิตแสนลำบาก แถมยังต้องทนต่อคำพูดหยาบคายต่างๆ นานา ที่มักถูกแขวะจากคนรอบข้างเสมอ ‘เพราะเรียนไม่จบ’ ไม่มีเงินจ่ายค่าเทอมมหาลัย แต่เพราะสารพัดคำดูถูกเนี่ยแหละ ที่ทำให้เธอได้ดิบได้ดีในวันนี้

6861

“โฟ” หรือ ทิพารมย์ ชุณหะสุต โฟร์ อายุ 21 เด็กสาวชาวเหนือ จ.เชียงใหม่ แต่มาใช้ชีวิตเติบโตอยู่กับปู่และย่าที่ จ.ชลบุรี ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ ตั้งแต่เด็กๆ โฟจะถูกเพื่อนๆ ล้อเสมอว่า “อ้วนดำ” เพราะชอบตากแดดตามประสาเด็ก โดยไม่คิดว่าจะมีผลอะไร ยิ่งตอนโตยิ่งต้องเจอกับแดดตลอดเพราะเดินทางไปโรงเรียนตอน ม.ต้น ก็ต้องนั่งสองแถว หรือบางทีก็มอเตอร์ไซค์เพื่อน จนถูกตั้งฉายานี้มาตลอด แม้เพื่อนๆ จะสนุกเวลาเรียกเธอ แต่บอกเลยว่า คนโดนเรียกแบบนี้นั้น ไม่มีใครสนุกด้วยเลยสักคน แม้จะโดนด่า หรือเรียกเหน็บแนมจนกลายเป็นเรื่องชินในกลุ่มเพื่อน แต่ในใจมันกลับเป็นแผลลึกๆ ที่เป็นปมมาตลอด หลายครั้งที่กลับมาจากโรงเรียน ต้องมานั่งร้องไห้ โดยที่ปู่กับย่าก็ไม่รู้สาเหตุว่าหลานเป็นอะไร จนมักคิดว่าหลานน้อยใจที่พ่อแม่ไม่ได้อยู่ด้วยแค่นั้น

6847

“พ่อกับแม่ทำงานที่เชียงใหม่ ก็จะให้เงินเดือนละ 3-4 พัน เราไม่ได้รู้สึกขาดความรักนะ เพราะปู่กับย่าให้เราเต็มที่ แต่รู้สึกอายเวลาที่เพื่อนล้อ อยากสวยอยากหุ่นดี แต่จะทำยังไงตอนนั้นก็เด็กไม่มีเงินไปทำสวย ลำพังเงินกินก็แทบจะไม่ได้เจียดไปซื้อขนมเลย เทียบกับเพื่อนใน ร.ร.พวกนั้นเขาเป็นลูกคนหนูกันหมด”

แรกๆ เราก็แฮปปี้มากนะ แต่หลังจากที่พ่อแม่เอาเงินก้อนที่เก็บออมได้มาเปิดธุรกิจ “ร้านชำ” ที่กรุงเทพฯ แถวพระประแดง ซึ่งจะมีโรงงานอยู่เยอะ ก็ขายดิบขายดีเลย เพราะคนงานพม่าจะมาซื้อของประจำทุกวัน แต่ด้วยวิกฤตเรื่องการค้าขาย ที่ทางโรงงานที่พ่อกับแม่รับมาดันเกิดปัญหา เจ๊ง!! บวกกับโรงงานย่านนี้ก็เริ่มปิดตัวเพราะปัญหาเศรษฐกิจไม่ดี ทำให้พ่อกับแม่ก็ล้มตามไปด้วยเลย ตั้งแต่นั้นมาเราเลยค่อยๆ ซึมซับรสชาติของความลำบากมากขึ้น”

6848

ชีวิตเริ่มมองไม่เห็นทาง และไม่เห็นอนาคตที่สดใส เพราะเธอเริ่มรู้สึกแปลกแยกกับเพื่อนๆ ไปในทันที หลังจากที่ต้องรับรู้ว่าครอบครัวล้มลงธุรกิจเจ๊ง ก็ทำให้โฟกลายเป็นเด็กติดเพื่อนมากกว่าเก่า เพราะคิดว่าครอบครัวไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว จากเด็กที่เรียนพอใช้ ไปๆ มาๆ เที่ยว เกเร จนเกรดตกลงฮวบ โดดเรียนเป็นประจำ ประจวบกับตอนนั้นเป็นใกล้จบ ม.3 แล้วยังเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ทำให้เธอคิดมองชีวิตตัวเองในแง่ลบและเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นๆ อยู่เสมอ

สุดท้าย เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายในครอบครัว พ่อแม่จึงตัดสินใจให้เธอมาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ เพื่อดูแลง่ายขึ้น หรืออีกแง่หนึ่งคือ เพื่อลดค่าใช้จ่ายนั่นเอง จากโรงเรียนเอกชน ก็เปลี่ยนเป็นโรงเรียนรัฐบาลทันที

“ย้อนกลับไปเมื่อก่อน ช่วงนั้นเศรษฐกิจแย่มากๆ ธุรกิจหลายอย่างก็เจ๊ง!! เลยทำให้พ่อกับแม่พลอยได้รับผลไปด้วย พอช่วงที่โฟลงมากรุงเทพฯ ก็มาเจอสภาพบ้านที่มีแต่ห้องโล่งๆ เพราะทรัพย์สินบางส่วนถูกยึดไปหมดแล้ว ซึ่งมันก็ยังขายของชำให้กับชาวพม่าในละแวกพระประแดงที่ทำงานโรงงานได้อยู่นิดหน่อย แต่ก็ซบเซากว่าเมื่อก่อนมาก”

6849

พ่อกับแม่จากที่ไม่เคยยืมเงินใคร ก็ต้องกู้ยืมเป็นหนี้เป็นสินเพื่อให้ลูกได้เรียน และมีอุปกรณ์การเรียนใช้เหมือนคนอื่นๆ และด้วยระยะทางจากบ้านไปโรงเรียนนั้นไกลมาก จึงตัดสินใจให้โฟอยู่หอพักใกล้ๆ โรงเรียน เพราะน่าจะประหยัดและอยากให้ลูกสบาย แม้ทั้งพ่อและแม่จะเหนื่อยแค่ไหน ก็ไม่เคยบ่นให้โฟได้ยินสักครั้ง จนมันถึงจุดหนึ่ง ที่ทำให้เด็กวัยรุ่นเกเร ติดเพื่อน ชอบเที่ยว คนนี้ต้องกลับมาคิดทบทวนว่าสิ่งที่ทำนั้นมันดีแล้วหรือ หลังจากที่สนุกไปวันๆ กับเพื่อนวัยเรียน ก็ต้องมาเห็นภาพที่พ่อแม่ไปอ้อนวอนขอยืมเงินคนอื่น เพื่อให้ตัวเองได้เรียนต่อ เพราะความเกเรอย่างหนัก ทำให้ถูกไล่ออกจากโรงเรียนกลางคัน!!

“โฟกลับมาคิดได้ช่วง ม.5 – ม.6 นี่แหละ ที่อยากช่วยงานพ่อแม่ เรารู้แล้วว่าเขาลำบากแค่ไหน ที่ต้องแบกหน้าไปยืมเงินคนอื่นมา เราเลยพยายามตั้งใจเรียน ช่วยเขาขายของจนช่วงสอบเข้ามหาวิทยาลัยเป็นอะไรที่แย่มากๆ เพราะเราสอบไม่ติดมหาวิทยาลัยรัฐฯ เลย ตอนนั้นรู้ตัวแล้วว่า ทำให้พ่อแม่ลำบากอีกแน่ๆ แต่เขาก็อยากให้เรียนต่อเหมือนลูกคนอื่น เลยไปยืมเงินมาอีก เพื่อให้เราได้เรียนในมหาวิทยาลัยเอกชน แต่จนแล้วจนรอดก็ไปไม่ไหว เพราะสู้ค่าเทอมไม่ได้จริงๆ เราเลยมุ่งมั่นจะหาเงินเพื่อครอบครัวให้ได้ และคิดว่าถ้ามีเงินจะเรียนต่อให้ท่านภูมิใจ ได้เห็นใบปริญญาสักครั้ง”

6859

“ไม่รู้ว่าเป็นความโชคดีหรือเปล่านะ ที่ตอนนั้นโฟอ้วนมาก แล้วมันมีความคิดนึงขึ้นมาก่อนว่า อยากจะผอมและหุ่นดี เพราะทำอะไรไม่ถนัดเลย ใส่ชุดพนักงาน / นักศึกษา ก็ไม่มีความมั่นใจสักนิด เลยนั่งเสิร์ชหาอาหารเสริมลดน้ำหนักจนมีข้อมูลในหัวเยอะมาก เลยตัดสินใจเลือกมาลองทานเลย ปรากฏว่าเวิร์คจริง!! มีคนทักว่าผอมลง โฟเลยปิ๊งไอเดียจากตรงนี้แหละ ง่ายๆ เลย กลายมาขายอาหารเสริม ซึ่งย้อนกลับไปเมื่อ 5 ปีก่อนโน้น ถือว่าขายดีมากๆ ยังไม่บูมเหมือนสมัยนี้นะ มันเลยทำให้เรามีเงินเก็บแบบพอตั้งตัวได้ดีเลยทีเดียว จากที่ขายได้แค่วันละชุด ก็ต่อยอดไปอีกเยอะขึ้นๆ จนมีเงินเก็บก้อนโตไปสร้างแบรนด์ของตัวเองได้”

จากเงินที่ครอบครัวกู้หนี้ยืมสินเขามา จากนักศึกษาที่ต้องลาออกเพราะปัญหาฐานะการเงิน กลับกลายเป็นวัยรุ่นที่สร้างอาชีพให้กับตัวเองได้ และประสบความสำเร็จอย่างมาก ซึ่งเกิดจากสิ่งสำคัญคือ การไม่หยุดพัฒนา และการเก็บเกี่ยวประสบการณ์รอบข้างมาใช้เป็นหนังสือในการสอนชีวิตจริง เพราะคำสอนไม่ได้มีแค่ในห้องเรียนเท่านั้น ยิ่งผิดพลาด ก็ยิ่งจำมากขึ้น ที่สำคัญ ความขยันและสู้งานก็สำคัญไม่แพ้กัน

6850

เรื่องราวของสาวคนนี้ยังมีอะไรที่น่าสนใจอีกมาก เธอไม่เคยหยุดพักหรือขี้เกียจ เป็นหัวหน้าครอบครัวที่แม้จะเคยทำให้พ่อแม่เสียใจมาหลายครั้ง ผิดหวังเรื่องการเรียน วันนี้ทุกคนในครอบครัวต่างภูมิใจในความสามารถของโฟ อีกอย่างสิ่งที่มีความสุขในชีวิตของคนต่างกัน สำหรับโฟ คือการได้เห็นครอบครัวสุขสบาย ตอบแทนพระคุณท่าน และตัวเองมีการงานที่มั่นคง ไม่เป็นหนี้ และไม่เดือดร้อนใคร ที่สำคัญทัศนคติในการทำงานจะต้องซื่อสัตย์ต่อลูกค้าด้วย

6852 6853

“ที่โฟอยากทำอาหารเสริมลดน้ำหนักไม่ใช่เพราะอยากรวยอย่างเดียว แต่เพราะโฟเข้าใจคนอ้วนทุกคนที่เขามีปัญหาตรงนี้ เราเคยผ่านมาก่อน เรารู้ว่ามันมีตัวช่วยอื่นๆ มากมายทั้งปลอดภัยและไม่ปลอดภัย เราเลยถือคติตรงนี้ว่า ต้องมีความซื่อสัตย์ และขายสินค้าที่ดีมีมาตรฐานจริงๆ ต่อผู้บริโภค ซึ่งโฟคิดว่าถ้าคนเรามีทัศนคติที่ไม่ดีต่อการขาย หวังขายจนไม่คำนึงถึงความปลอดภัย ก็จะอยู่ได้ไม่นานแน่ๆ แต่สำหรับโฟ เรากินเอง ขายเอง และให้คำแนะนำแบบไม่เสียตังค์ด้วย เพื่อให้ลูกค้าได้มีความรู้ และตัดสินใจซื้อสิ่งที่ดีจริงๆ ค่ะ”

6856 6857

ถือเป็นอีกหนึ่งเรื่องราวดีๆ ที่ให้แง่คิดและแรงบันดาลใจสำหรับคนที่กำลังมืดมนในชีวิต คิดว่ากำลังเจอทางตัน มีต้นทุนชีวิตต่ำกว่าคนอื่น เอาเป็นว่า ถ้าคุณไม่หยุดที่จะคิดและลงมือทำสิ่งใหม่ๆ สักวันคุณจะประสบความสำเร็จอย่างสาวโฟคนนี้อย่างแน่นอน อย่าเพิ่งยอมแพ้นะคะ

6854

ท้ายสุดนี้ สาวโฟเธอก็มีกิจกรรมดีๆ มาฝากสำหรับเพื่อนๆ ทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องราวของเธอ เพียงกดติดตามเพจ Madamfour SHOP ( https://www.facebook.com/storyfour/?ref=ts&fref=ts ) ซึ่งจะมีการแจกเงิน 1,000 บาท  ทุกวัน และแหวนทองคำแท้ 1 วงทุกเดือน ง่ายๆ แค่กดไลท์ และแชร์เพจ Madamfour SHOP พร้อมแคปภาพ ส่งมาที่ Line : @storyfour  อ๊ะๆ ที่สำคัญ อย่าลืมบอกเลขบัญชีนะคะ…สุ่ม – แจก – โอน  และอย่าลืมกดติดตาม FB: thipharom chunhasut (https://www.facebook.com/thipharom.chunhasut?fref=ts) ด้วยล่ะถ้าไม่อยากพลาดโอกาสดีๆ แบบนี้ สำหรับผู้ที่สนใจธุรกิจ สาวโฟเปิดรับตัวแทนทุกระดับ โดยแอดไลน์ได้ที่  Line : storyfour เพราะโอกาสเป็นของผู้ที่มาก่อนเสมอนะคะ

loading...

ข่าวฮอตน่าสนใจ