เปิดใจ พริตตี้กตัญญูสู้ชีวิต ให้อภัยแม่เสมอ ทิ้งพ่อหนีไปบรูไนมีสามีใหม่ อยู่กันอดๆอยากๆ

14466904_322865878088348_591602909_o

เปิดใจ น้องกานต์ พริตตี้กตัญญูสู้ชีวิต ให้อภัยแม่เสมอ ทิ้งพ่อหนีไปบรูไนมีสามีใหม่ อยู่กันอดๆอยากๆ

ชื่อกานต์ค่ะ ที่บ้านมีฐานะยากจนตั้งแต่เด็ก เกิดที่จังหวัดสมุทรสาคร อาศัยอยู่ในห้องเช่าเล็กๆกับพ่อและแม่ จำได้ตอนอายุ2-3ขวบ ยังต้องนั่งกินน้ำข้าวต้มเป็นอาหาร3มื้อเพราะหนูมีข้าวสารแค่1กำมือแต่ต้องแบ่งกันกิน3คนใน1วัน หลังจากที่พ่อกับแม่พอจะตั้งตัวได้เศรษฐกิจดีขึ้น แม่ก็ประกอบอาชีพช่างเย็บผ้าส่วนพ่อทำงานรับจ้างทั่วไปฐานะทางบ้านดีขึ้นเรื่อยๆจนพ่อกับแม่ออกมาดาวน์บ้านหลังเล็กๆอยู่และมีน้องชายเพิ่มอีกคน

3499_1066571573414748_4604320613516773591_n

14409074_1093659547355194_1860957657_n

14509151_1207073722649202_1502443233_n

จนมีคนมาติดต่อแม่ให้ไปทำงานเย็บผ้าที่ประเทศบรูไน แต่มีค่าใช้จ่ายก่อนเดินทางเยอะมาก พ่อกับแม่เลยไปกู้หนี้ยืมสินทั้งคนรู้จักและธนาคารเพื่อที่จะให้แม่ไป เพราะหวังว่าจะมีเงินก้อนใหญ่กลับมาให้ครอบครัวแต่หลังจากแม่ไปหนูกลับได้รับจดหมายเพียงฉบับเดียวพร้อมเงินเพียง2,000บาท และไม่ได้รับการติดต่อจากแม่อีก มารู้ตอนหลังว่าแม่ไปทำงานอะไรซึ่งหลายคนคงรู้กันดีแต่หนูไม่อยากอธิบายเพราะยังไงแม่ก็คือแม่ของเรา สำหรับหนูหลังจากพ่อไปกู้เงินมาให้แม่ทุกอย่างในชีวิตหนูเปลี่ยนไป หนูกับน้องต้องย้ายมาเรียนโรงเรียนวัด

14389704_1093659537355195_360267765_n

14407571_1093659527355196_616492919_n

จำได้ว่าตอน10ขวบ พ่อนั่งเครียดอยู่คนเดียวแล้วถามหนูว่าจะทำยังไงดีเราไม่มีเงินจ่ายหนี้เค้า ไม่มีเงินผ่อนบ้าน ตอนนั้นเราคิดในใจเลยว่าตัวเองเป็นที่พึ่งเดียวที่พ่อมี จึงเริ่มช่วยพ่อทำงานตั้งแต่10ขวบ พ่อทำงานเขียนแบบหนัง หนูก้อทำกับพ่อด้วยหลังเลิกเรียนจนถึงเที่ยงคืน เสาร์อาทิตย์ก็รับจ็อบทำความสะอาดกวาดถูล้างจาน ทำทุกอย่างที่โรงเรียนสอนบัลเล่ นับวันรอที่จะทำบัตรประชาชนเพื่อที่จะได้ไปสมัครงานในห้างสรรพสินค้าได้ พออายุครบหนูหยุดเรียนไปทำบัตรประชาชนและไปสมัครงานที่ร้านสเวนเซ่นทันที เงินทุกบาทที่ได้จากการทำงานให้พ่อหมด หนูยังทำงานอีกหลายอย่างหลังจากนั้น ทั้งขายโทรศัพท์ ขายเสื้อผ้า เป็นเสมียนโรงงานทำสี

14442677_1093659567355192_159789529_n

จนวันนึงแม่กลับมา หนูโกรธแม่มาก ไม่อยากเจอ ไม่อยากคุย โทษแม่ที่ทำให้หนูกับพ่อและน้องชายลำบาก จนวันนึงแม่ร้องไห้ บอกกับเราว่าแม่ไม่ได้หนีไปสบาย แม่ลำบากเหมือนกัน กลับมาที่ประเทศไทยแม่ก็ไม่มีเงิน แม้แต่จะซื้อข้าว แม่ ยังไงก็คือแม่ เป็นคนที่อุ้มท้องเรามา9เดือนเป็นคนคลอดเราออกมาถ้าไม่มีแม่ก็ไม่มีเรา จะเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้แม่หายไปเราไม่มีสิทธิจะโกรธ พอคิดได้แบบนั้น ความโกรธที่มีก็หายไป หนูแอบขโมยเข้าสารไปให้แม่ทุกอาทิตย์ไม่ให้พ่อรู้ เพราะพ่อเองก็ยังโกรธแม่อยู่ไม่อยากเจอหน้าไปเลยตลอดไป

14409101_1093659580688524_896777426_n

ameta-serum-banner

ทุกอย่างรอบตัวเป็นแรงผลักดัน เราทนเห็นพ่อกับแม่ลำบากไม่ได้แล้วมีความเชื่อนึงติดตัวเรามาตลอด คนกตัญญูตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ คนกตัญญูทำอะไรก็มีแต่ความเจริญเรายึดมั่นในความเชื่อนั้น แล้วดิ้นรนทำทุกวิถีทางเพราะอยากให้พ่อกับแม่สบาย เราเริ่มรู้จักงานพริตตี้และเริ่มรับงานจากหลังร้อยเพิ่มเปนหลักพัน หลักพันเพิ่มเป็นหลักหมื่น ทุกครั้งที่ทำงาน แคสงานหรือมีเป้าหมายอะไรเราจะบนบานกับตัวเองในใจเสมอ ว่าถ้าทำสำเร็จเราจะให้พ่อให้แม่หรือไม่ก็โทรหาแม่ ให้แม่อวยพรให้ เราสบายใจมากกว่าที่จะเข้าวัดหรือขอพรจากพระพุทธรูป เพราะเชื่อว่าพระที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเราคือพ่อกับแม่

14409096_1093659574021858_1330256085_n 14445721_1093659540688528_1548214403_n

14429629_1093659550688527_1029981580_n

14429680_1093659557355193_519881319_n

น่าแปลกใจที่ทุกครั้งเราก็ประสบความสำเร็จ ทุกคำขอ ทุกความปรารถนา เป็นจริงเสมอ เพิ่มความศรัทธาในใจเรามากขึ้น จนตอนนี้ เราปลดหนี้ค่าบ้านให้พ่อจนหมด ซื้อบ้านเพิ่มให้พ่ออีก1หลัง รถใหม่ให้ตัวเอง1คันส่งเงินให้แม่ใช้ทุกเดือน มีเงินเก็บหลักล้าน จากการลงทุนทำแป้งคุชชั่นด้วยเงินที่เก็บหอมรอมริบจากการทำงานทั้งหมด

14398069_1093659560688526_659039668_n 14442712_1093659524021863_117736309_n

ให้กำลังใจหรือติดตามน้องกานต์ได้ที่เฟสบุค Kan Ampronkan

s__6823984

300x250px

 

 

loading...

ข่าวฮอตน่าสนใจ