หนุ่มเก็บของเก่า เก็บกระเป๋าส่งคืนเจ้าของ ก่อนตำรวจถามทำไม ไม่เก็บไว้เอง

ในโลกออนไลน์ได้มีการแชร์เรื่องราวสุดประทับใจจากเพจเฟสบุ๊ต สมุทรปราการ ที่ได้เล่าถึงชายคนหนึ่งที่เก็บกระเป๋าเงินได้ และนำส่งคืนเจ้าของ โดยระบุข้อความว่า สำนวนที่ว่า รู้หน้าไม่รู้ใจ น่าจะเหมาะสมกับเรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้นะครับ

ณ ป้อมตำรวจตลาดหนามแดงริม ถ เทพารักษ์ วันที่ 29 มกราคม 2563 เวลา1ทุ่มเศษซึ่งเป็นเวลาที่ผมจะออกเวรรักษาการณ์หลังจากที่ผมเก็บอุปกรณ์และปิดป้อมเรียบร้อยเตรียมตัวจะเดินทางกลับที่พัก ผมก็พบกับกลุ่มคนยืนอยู่ข้างป้อมตำรวจมุงดูอะไรบางอย่างอยู่

Loading...

ผมจึงเข้าไปสอบถามจึงได้ความว่ามีผู้เก็บกระเป๋าเงินได้และจะนำมาส่งให้ตำรวจติดตามหาเจ้าของ จากนั้นผมก็ได้สอบถามชายหนุ่มที่เก็บกระเป๋ามาได้ว่าพบเจอที่ไหน เค้าตอบว่าเค้าเดินเก็บของเก่าตามริมถนนไปขายพอเดินมาบริเวณหน้าโชว์รูมรถแห่งหนึ่ง ก็เจอกระเป๋าเงินเข้าจึงเก็บขึ้นมาดู พบว่ามีเงินอยู่จำนวนนึงจึงคิดจะนำมาส่งตำรวจเพื่อติดตามหาเจ้าของ ผมจึงถามเค้าว่าทำไม ไม่เอาไว้เองล่ะ เค้าส่ายหัวแล้วตอบผมว่า ไม่ใช่ของผม ผมไม่เอา ผมก็อึ้งไปครู่นึง

แล้วจึงสอบถามที่อยู่ซึ่งเค้าบอกว่า จำเลขที่บ้านไม่ได้ ไม่มีเบอร์โทรศัพท์และก็ไม่บอกชื่อ ผมจึงเปิดกระเป๋าดูพร้อมกับชายหนุ่มคนเก็บกระเป๋ามาด้วย ตรวจสอบมีเงินในกระเป๋าประมาณ 2500 บาท พร้อมใบขับขี่บัตรประชาชน บัตรเอทีเอ็มและบัตรนักศึกษาของเจ้าของกระเป๋า

จึงถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานพร้อมกับชายหนุ่มผู้ที่ไม่ยอมให้ข้อมูลส่วนตัวอะไรเลย เสร็จเรียบร้อยเค้าก็ยกมือไหว้แล้วเดินจากไปเฉยๆ ผมบอกขอบคุณเค้าแล้วจึงนำกระเป๋ามาดำเนินการตามหาเจ้าของ จนกระทั่งวันรุ่งขึ้นก็ติดต่อเจ้าของกระเป๋ามารับคืนแล้วตรวจดูทรัพย์สินปรากฎว่าครบถ้วนสมบูรณ์ไม่มีหายเลยสักอย่าง

สอบถามเจ้าของกระเป๋าว่าอาศัยอยู่ที่คลองสามปทุมธานี มาหาพ่อที่มาเหมางานที่โชว์รูมรถแล้วเอากระเป๋าใส่ในช่องข้างประตูคงจะหล่นตอนเปิดปิดประตูรถ โชคดีของเค้าที่ได้เจอพลเมืองดีมีน้ำใจคนนี้ แต่พวกเค้าไม่ได้มีโอกาสเจอหน้ากันนะครับมีเพียงคำขอบคุณฝากไว้ให้

ภายหลังผมรู้มาว่าชายหนุ่มคนนั้นเค้าพักอยู่ที่หมู่บ้านเฟื่องฟ้า9 เฟส 2 เค้าคือคนดีที่ควรเชิดชูใช่มั้ยละครับ คำที่ผมประทับใจมากคือ ไม่ใช่ของผม ผมไม่เอา ขอบคุณ เรื่องราวจากสมชาย เอี่ยมสิน